Δευτέρα, 26 Μαΐου 2008

Συμπλήρωση κενών

Βράδυ ανάστερο μισό το φεγγάρι

Με μάτια κλαμένα και σώμα ψυχρό

Γυναίκας ανάθεμα νεκρό παλικάρι

Πνευμόνια κλεισμένα και βλέμμα θολό


Ο βράχος του δάσους στερνό προσκεφάλι

Φαρμάκι για δείπνο χωρίς ταραχή

Πέτρινο πνεύμα και μνήμα ζητάει

Αν δεν την ποθήσει ξανά ως το πρωί


Στην δίνη της νύχτας θαρρεί πως ξεχνάει

Πως ίσως μπορεί μακριά της να ζει

Να μην την αγγίζει να μην αγαπάει

Μα ύστερα ήρθε ανέμελη αυγή


Μ’ αχτίδες η κόμη, η χρυσή της υφάνθει

Αχλής άσπρο πέπλο την ντύνει η γη

Στα πόδια της φύλλα στα χέρια της άνθη

Απ’ την ζωή του πιότερο το ξέρει την ________.

Δεν υπάρχουν σχόλια: