Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

Κύματα

Χθες το βράδυ εκεί που κοιμόμουν ονειρεύτηκα τις καλοκαιρινές διακοπές που έκανα πριν απο 4-5 χρόνια όπως και κάθε χρονιά πριν από τότε στην Κυπαρισσία, με ξαδέρφια, θείους, γονείς, παππού και όλο το συρφερτό.

Η θάλασσα της Κυπαρισσίας, Ιόνιο πέλαγος γαρ(ουπς), δεν έχει καμία σχέση με τις γαλανές ήρεμες θάλασσες του Αιγαίου. Είναι σκούρα μπλέ, άπατη μετά το πρώτο βήμα και σχεδόν πάντα τρικυμισμένη. Αυτό είναι κακό για τους τουρίστες και όσους πάνε για να "φορτίσουν τις μπαταρίες τους" αλλά εμένα και τα ξαδέρφια μου που κολυμπάμε εκεί απο γεννησημιού, μας έμαθε κολύμπι πιο καλά από τα κολυμβητήρια που όλοι γυρεφέρναμε μια περίοδο.

Η θάλασσα λοιπόν της Κυπαρισσίας περίπου 2 με 4 φορές κάθε καλοκαίρι βγάζει μεγάλα κύματα. Εκεί αρχές Αυγούστου θυμάμαι πιο πολύ. Δεν ξέρω πως τα μετράνε οι μετεωρολόγοι αλλά όταν είσαι μέσα τα μεγαλύτερα είναι δύο μέτρα πάνω από το κεφάλι σου, σκάνε λίγο πριν φτάσουν στα ρηχά και γεμίζει η θάλασσα αφρούς.

Αυτά τα κύματα τα περιμέναμε πως και πως εγώ και τα ξαδέρφια και όταν ξυπνάγαμε και βλέπαμε την θάλασσα γεμάτη "προβατάκια" φεύγαμε καρφί για την παραλία οπου κανείς δεν πάταγε εκείνη την μέρα και μόνοι μας βουτάγαμε για την εμπειρία που ίσως αργούσε άλλον ένα χρόνο να έρθει. Μετράγαμε τα κύματα περιμένωντας πότε θα κοπάσουν λίγο... και όταν αυτό γινόταν ορμάγαμε σαν τρελοί ανάμεσα στους αφρούς και πέφταμε με το κεφάλι στο κύμα που λίγο αν αργούσαμε θα μας έπαιρνε παραμάζωμα (όχι οτι αυτό δεν έχει γίνει και ποτέ). Μετά, όταν είμασταν πια μέσα βρίσκαμε τον ρυθμό και όταν το κύμα έπιανε το μέγιστό του εμείς χωνόμασταν από κάτω και αυτό πέρναγε για να σκάσει λίγα μέτρα πίσω μας. Ή κάποιες άλλες φορές αν έσκαγε πιο νωρίς και έχανε την ορμή του αφήναμε το κεφάλι μας έξω να το χτυπήσει ο αφρός.

Διάφορα τέτοια κάναμε με αυτά τα κύματα που τα θυμήθηκα χθες το βράδυ και σκέφτομαι πως τώρα ο συρφερτός έχει μικρύνει κατα δύο άτομα... τα ξαδέρφια έχουν δουλειές ή άλλα σχέδια για διακοπές και σπάνια βρισκόμαστε πια στην Κυπαρισσία. Και εγώ τα τέσσερα τελευταία χρόνια κάνω πέντε γαμημένα μπάνια τον χρόνο και την τελευταία φορά που έβγαλε η θάλασσα τέτοια κύματα φοβήθηκα και δεν μπήκα μέσα.(πρέπει να την δείτε όταν είναι πραγματικά φουρτουνιασμένη)

Ο μόνος που έχει μείνει να παλεύει με τα κύματα της Κυπαρισσίας είναι ο αδερφός που τότε ήταν πολύ μικρός και δεν τον άφηνε η μαμά να μπαίνει μαζί μας και τώρα προσπαθεί να κερδίσει το χαμένο έδαφος, αλλά έχει μείνει μόνος του.

8 σχόλια:

Skouliki είπε...

καλημερα
και βασικα η γιαγια μου ειναι απο κυπαρισσια

δεν εχω παει εγω ομως ποτε
ωραια εικονα

Miou είπε...

Καλά, σε εκείνα τα μέρη ήταν ο πρώτος διορισμός...Είναι όμορφα και στο κάστρο πάνω της Κυπαρισσίας!!!

Μεγάλα κύματα έχει και σε ένα μέρος λίγο πριν τη Πύλο νομίζω...όνομα δεν θυμάμαι!!!Τα είχα γυρίσει όλα εκεί χάμου!!!Λένε το χάμου αν θυμάμαι καλά και πολύ το -ου χρησιμοποιούν!!

Ανέμελη Βοσκοπούλα είπε...

Καλοκαίρι...
Θάλασσα...
Αν είναι να χρησιμοποιείς τέτοιες λέξεις βάζε και έναν ορισμό από κάτω, γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι θυμάμαι τι σημαίνουν...

ο φιλος του οικονομου είπε...

Σκουλίκι να πας κάποια στιγμή και να μου ρίξεις σύρμα να σου δείξω τα πιο "in" μέρη (ελεος)

Μίου, ναι είναι ωραία. Όλη η απο κει μεριά βγάζει κύματα. Κοντά στην Κυπαρισσία με άγριες θάλασσες είναι και ο Αγιαννάκης και το Καλό Νερό (εκεί έχει ρεύματα και έχει πνιγεί κόσμος)
Το "χάμου" (κάτω) το λένε και το "αφτού" (εκεί).

Βοσκοπούλα... καλοκαίρι είναι αυτό το ζεστό πράμα που μας κάνει και ανοίγουμε τα κλιματιστικά και θάλασσα είναι εκείνο το μπλέ που δεν είναι εξώφυλλο Γκαρούτσου.

Miou είπε...

Μπράβο!!!ναι αυτό το αφτού!!!!από τότε έχω να το ακούσω!!!:))

καλά έκανα τρελές ερωτήσεις κάτω εκεί...

Έλεγαν ότι ξεκίνησε ο ράντος κι εγώ νόμιζα ξεκίνησε κάποια ασθένεια να χτυπάει τον κόσμο...χαχαχαχα και ήταν ότι ψέκαζαν τις ελιές και άλλα πολλά!!!:))

Μανος είπε...

Αυτό με τη διάλυση της καλοκαιρινής παρέας συγκρατώ εγώ... Μου στοιχίζουν αυτά. Να τους πείσεις να συναντηθείτε φέτος έστω και για λίγο.

Λασπολογος είπε...

το θέμα είναι οτι μεγαλώνεις και δεν κάνεις αυτά που έκανες μικρός?????

...και δεν είσαι ακόμα 30...

α ρε ονειροπόλε μηχανικέ....

ο φιλος του οικονομου είπε...

Το θέμα είναι οτι μεγαλώνω και δεν κάνω αυτά που έκανα μικρός αλλά παράλληλα αυτά που κάνω ως μεγάλος δεν δημιουργούν την αλυσίδα που θα έπρεπε ωστε να είναι ομαλή η μετάβαση...