Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

Φιάσκο

Ξεκινάει το πρώτο υποχρεωτικό εργαστήριο της ροής Ι και καμια κατοστή άτομα περιμένουμε την υπεύθυνη να αρχίσει. Με ένα ακαδημαϊκο μισάωρο καθυστέρηση ξεκινάει και μας λέει οτι επειδή οι υπολογιστές του εργαστηρίου άλλαξαν απο xp σε debian και αυτοί δεν το ξέρανε (εγώ που δεν είναι και δουλειά μου το ήξερα) καθυστέρησαν μέχρι να βρουν τρόπο να τρέξουν εικονικά windows πάνω στο debian για να τρέξει μετά το πρόγραμμα που θέλανε να μας επιδείξουν.

Οκ, ξεκινάει την παρουσίαση και για μιάμιση ώρα μας λέει άλα μάλα κάκαλα, σχεδόν ασύνδετα με την άσκηση, κολλόντας στην κάθε βλαμμένη λεπτομέρεια. Τέλος πάντων έρχεται και η στιγμή να δούμε το πρόγραμμα και φυσικά όπως μπορείτε να μαντέψετε τα εικονικά windows δεν τρέχανε και φυσικά ούτε το πρόγραμμα...

Fiasco
Ιταλισθί = αποτυχία
Ελληνισθί = fail.

Αλλά επειδή μόνο τα καλά πράγματα διαρκούν λίγο(copyrighted) δεν μας αφήνανε να φύγουμε, ούτε και κάνανε τίποτα για να φτιάξουν το πρόβλημα. Καθίσαμε λοιπόν μία και πλέον ώρα χωρίς να κάνουμε τίποτα, ΤΙΠΟΤΑ ενώ η υπεύθυνη είχε αράξει απ' έξω. Τελικά κάποια στιγμή μας έδιωξε.
Δεν φανταζόμουν οτι μπαίνοντας στο πέμπτο έτος της σχολής θα ζούσα το μεγαλύτερο φιάσκο ως τώρα.

Οκ μου έχει τύχει να με αγνοεί ο βοηθός επειδή έχει άλλα 500 άτομα να βοηθήσει. Αυτό το κατανοώ και δεν με πειράζει καθόλου. Αλλά η άλλη η βλαμένη ΚΑΘΟΤΑΝΕ... ΚΑΘΟΤΑΝΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ και μας κρατούσε χωρίς να γίνεται τίποτα, κόντεψε να μου στρίψει. Αν ζητούσε από κάπου ένα laptop με windows ξέρω γω ή κατέβαζε wine για να τρέξει πάνω το πρόγραμμα ή τέλος πάντων έκανε κάτι για να μην προκαλεί το μίσος μου θα γλίτωνε την αιώνια τιμωρία στην κόλαση. Τώρα πάει, την πάτησε.

Κατά τα άλλα η μέρα κύλησε πανέμορφα. Τόσο πανέμορφα που κάποια στιγμή στις έντεκα το βράδυ θυμήθηκα οτι δεν είχα φάει τίποτα. Δεν βαριέσαι.

Σήμερα το πρωί ξύπνησα, αμφιταλαντεύτηκα λίγο, πάτησα όλα τα πρόσωπα των υποψηφίων που είχαν πετάξει χαρτιά κάτω από την εξώπορτα της πολυκατοικίας και κατέβηκα στο χλιδανάλατο προάστιο που θα εξασκήσω το εκλογικό δικαίωμα.

3 σχόλια:

dkrl είπε...

Και εσύ γιατί δεν την βοηθούσες ρε; Περίμενες πληρωμή σε ψυχές εεεε; Κατά τα άλλα "open source" μας λέτε! :@

(...Epic fail...)

ο φιλος του οικονομου είπε...

Μήτσο την μόνη βοήθεια που ήθελα να της παρέχω (ιδιαίτερα μετά από μια ώρα ακινησίας) ήταν να την απαλλάξω από το επαχθές έργο να μας κάνει το εργαστήριο και να την στείλω στον διάολο.

Εσένα που είσαι και από την άλλη μεριά της σχολής σου έχει τύχει ποτέ τίποτα παρόμοιο;;;

dkrl είπε...

Πώς δεν μου έχει τύχει! Και εμείς βιώνουμε πολύ συχνά παρόμοια φαινόμενα. Υπάρχουν κάποιοι που βαριούνται που ζουν και αυτό που κάνουν μόνο μάθημα δεν λογαριάζεται και άλλοι που μας λένε (μετά περισσής άνεσης παρακαλώ) ότι "Πραγματικά έχουμε πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα να ασχοληθούμε από το να σας κάνουμε μάθημα! Απορώ γιατί ερχόμαστε!"

Νομίζω ότι ειδικά με το τελευταίο σε κάλυψα. :P