Τι στέκεσαι μονάχη και προσμένεις
σαν το κυκλάμινο, του Οκτώβρη την βροχή
τι καρτεράς, τι προσδοκείς, ποιόν περιμένεις;
Μετά την μπόρα θα σαι, ως ώρα, μοναχή.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Iwshf to Koala. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Iwshf to Koala. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
Μετά την μπόρα θα σαι, ως ώρα, μοναχή
Τι στέκεσαι μονάχη και προσμένεις
σαν το κυκλάμινο, του Οκτώβρη την βροχή
τι καρτεράς, τι προσδοκείς, ποιόν περιμένεις;
Μετά την μπόρα θα σαι, ως ώρα, μοναχή.
Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009
Marketing
Έρχεται ρε φίλε ο πάσα ένας και νομίζει οτι ξέρει από μάρκετινγκ.
Ρε το μάρκετινγκ είναι τέχνη. Μη με πιλατεύεις λοιπόν με τα αλοζανφάν ντελαπατρί, Ράινερ Ασημακόπουλος και παρα μια τεσσαράκοντα. Εμείς δεν μασάμε από αυτά, έχουμε και εξωχικό τι νόμιζες;
Το μάρκετινγκ θέλει τρίψιμο, δεν πετάς το βαθύ το νόημα έτσι απλά και καρτεράς το φιλοθεάμονα κοινό να το εντρυφήσει. Πως την είδες να πούμε, εμείς τι κάνουμε εδώ, πιάτα πλένουμε;
Πρέπει να το κατέχεις το τρίκυκλο, όχι να μασάς τις γωνίες και γαμώ το κέρατο του πούστη του αρχιτέκτονα και στους γιατρούς να φάει τα λεφτά του. Δεν είναι σωστό. Μας βλέπουν και παιδιά.
Γι αυτό τα λαϊκά παιδιά διαπρέπουν στο μάρκετινγκ. Γιατί έχουν μπέσα και φιλότιμο και τον ψυχανεμίζονται τον λαγό στιφάδο. Έτσι είναι τα πράγματα παλικάρι, μια ζωή το φάγαμε το μάρκετινγκ με το κουτάλι. Που πας να βγεις από τα δεξιά... θα βρεις.
Ρε το μάρκετινγκ είναι τέχνη. Μη με πιλατεύεις λοιπόν με τα αλοζανφάν ντελαπατρί, Ράινερ Ασημακόπουλος και παρα μια τεσσαράκοντα. Εμείς δεν μασάμε από αυτά, έχουμε και εξωχικό τι νόμιζες;
Το μάρκετινγκ θέλει τρίψιμο, δεν πετάς το βαθύ το νόημα έτσι απλά και καρτεράς το φιλοθεάμονα κοινό να το εντρυφήσει. Πως την είδες να πούμε, εμείς τι κάνουμε εδώ, πιάτα πλένουμε;
Πρέπει να το κατέχεις το τρίκυκλο, όχι να μασάς τις γωνίες και γαμώ το κέρατο του πούστη του αρχιτέκτονα και στους γιατρούς να φάει τα λεφτά του. Δεν είναι σωστό. Μας βλέπουν και παιδιά.
Γι αυτό τα λαϊκά παιδιά διαπρέπουν στο μάρκετινγκ. Γιατί έχουν μπέσα και φιλότιμο και τον ψυχανεμίζονται τον λαγό στιφάδο. Έτσι είναι τα πράγματα παλικάρι, μια ζωή το φάγαμε το μάρκετινγκ με το κουτάλι. Που πας να βγεις από τα δεξιά... θα βρεις.
Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009
Sweet Dreams
Εφιάλτες.
Όλοι κάποτε έχουμε δει έναν.
Δεν μας αρέσουν οι εφιάλτες. Στα όνειρα γενικά τα συναισθήματα γίνονται πολύ πιο αισθητά από ότι όταν είμαστε ξύπνιοι και όταν αυτά είναι δυσάρεστα τότε την έχουμε άσχημα.
Ένα βράδυ έβλεπα έναν εφιάλτη. Δεν τον θυμάμαι ακριβώς αλλά στο όνειρο είχαν πεθάνει κάποια μέλη της οικογένειάς μου και εγώ δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να το αποτρέψω. Θυμάμαι κυρίως το πόσο ανήμπορος και απελπισμένος ένιωθα όταν ξύπνησα λουσμένος στον ιδρώτα.
Καθόλου όμορφη φάση. Σηκώθηκα και πήγα στα υπόλοιπα δωμάτια όπου φυσικά είδα ότι κανείς δεν είχε πεθάνει και οτι ήταν απλά ένας εφιάλτης. Η ανακούφιση που ένιωσα ήταν φυσικά μεγάλη. Επέστρεψα στο κρεβάτι και γύρισα στον ύπνο μου ολίγον ταραγμένος αλλά ευτυχισμένος.
Εφιάλτες έχουμε δεί όλοι. Όμορφα όνειρα επίσης έχουμε δει όλοι. Είναι μερικοί που δεν το παραδέχονται αλλά εγώ δεν τους πιστεύω.
Μια άλλη βραδιά, δύο περίπου χρόνια πριν έβλεπα ένα τέτοιο όνειρο. Ούτε από αυτό θυμάμαι πολλά. Άλλωστε όπως είπα τα συναισθήματα είναι που αποτυπώνονται πιο πολύ, θυμάμαι όμως οτι στο όνειρο μια κοπέλα που αγαπούσα και που δεν με αγαπούσε ήρθε και με φίλησε.
Ξέρω οτι η ευτυχία δεν απομονώνεται εύκολα αλλά αν κάποιος με ρωτήσει "πότε έχεις αισθανθεί πιο ευτυχισμένος στην ζωή σου;" Θα του απαντήσω "εκείνη ακριβώς την στιγμή".
Αμέσως μετά ξύπνησα και για μια στιγμή δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τι ήταν αλήθεια και τι όνειρο. Μετά αυτή η στιγμή πέρασε. Αν με ρωτήσει κανείς "πότε ένιωσες περισσότερο οτι η ζωή είναι σκατά;" θα του απαντήσω "εκείνη ακριβώς την στιγμή".
"Όνειρα γλυκά"
Όλοι κάποτε έχουμε δει έναν.
Δεν μας αρέσουν οι εφιάλτες. Στα όνειρα γενικά τα συναισθήματα γίνονται πολύ πιο αισθητά από ότι όταν είμαστε ξύπνιοι και όταν αυτά είναι δυσάρεστα τότε την έχουμε άσχημα.
Ένα βράδυ έβλεπα έναν εφιάλτη. Δεν τον θυμάμαι ακριβώς αλλά στο όνειρο είχαν πεθάνει κάποια μέλη της οικογένειάς μου και εγώ δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να το αποτρέψω. Θυμάμαι κυρίως το πόσο ανήμπορος και απελπισμένος ένιωθα όταν ξύπνησα λουσμένος στον ιδρώτα.
Καθόλου όμορφη φάση. Σηκώθηκα και πήγα στα υπόλοιπα δωμάτια όπου φυσικά είδα ότι κανείς δεν είχε πεθάνει και οτι ήταν απλά ένας εφιάλτης. Η ανακούφιση που ένιωσα ήταν φυσικά μεγάλη. Επέστρεψα στο κρεβάτι και γύρισα στον ύπνο μου ολίγον ταραγμένος αλλά ευτυχισμένος.
Εφιάλτες έχουμε δεί όλοι. Όμορφα όνειρα επίσης έχουμε δει όλοι. Είναι μερικοί που δεν το παραδέχονται αλλά εγώ δεν τους πιστεύω.
Μια άλλη βραδιά, δύο περίπου χρόνια πριν έβλεπα ένα τέτοιο όνειρο. Ούτε από αυτό θυμάμαι πολλά. Άλλωστε όπως είπα τα συναισθήματα είναι που αποτυπώνονται πιο πολύ, θυμάμαι όμως οτι στο όνειρο μια κοπέλα που αγαπούσα και που δεν με αγαπούσε ήρθε και με φίλησε.
Ξέρω οτι η ευτυχία δεν απομονώνεται εύκολα αλλά αν κάποιος με ρωτήσει "πότε έχεις αισθανθεί πιο ευτυχισμένος στην ζωή σου;" Θα του απαντήσω "εκείνη ακριβώς την στιγμή".
Αμέσως μετά ξύπνησα και για μια στιγμή δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τι ήταν αλήθεια και τι όνειρο. Μετά αυτή η στιγμή πέρασε. Αν με ρωτήσει κανείς "πότε ένιωσες περισσότερο οτι η ζωή είναι σκατά;" θα του απαντήσω "εκείνη ακριβώς την στιγμή".
"Όνειρα γλυκά"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)