Προεκλογικός αγών

Γειά σας με λένε Κωστάκη
μ' αρεσει πολύ το σουβλάκι
το τρώω με μπρίο
συχνά δύο δύο
και γλύφω και το καλαμάκι

Ακούστε λοιπόν τον καημό μου
Δεν ήμουνα γιός ταχυρόμου
είχα διάσημο θείο
κι αυτός μάλλον γι αστείο
μου έδωσε το επώνυμό μου

Ένα βράδυ- μ' είχε πάρει ο υπνάκος
με σηκώσαν- πρέπει να μουνα ράκος
και πριν να ξυπνήσω
μου παν να κυβερνήσω
"καλά ρε παιδιά μα ποιο κράτος;"

Μπορεί να μην ήμουν ασίκης
μα μου δείξαν τον τρόπο της νίκης
καλόγεροι μπάτσοι
Πρετεντέρηδες Λιάτσοι
και Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης

Έτσι φίλοι μου χωρίς να το θέλω
σας έκανα τον τόπο μπουρδέλο
έχω κάψει την χώρα
κι αν την δεις είναι τώρα
πιο μαύρη κι από τον Οθέλο

Μάλλον φεύγω, μα σας αγαπάω
σαν Χριστόδουλος τόσο σας πάω
σας αφήνω με λύπη
το Πασόκ κυβερνήτη
μη μου πείτε, το ξέρω, τα σπάω.



Είμαι ο Γιώργος του Ανδρέα ο γιός
κι έχω κάνει μπογιατζής, κηπουρός
αγωγιάτης, αγρότης
δικηγόρος, ιππότης
οσονούπω και πρωθυπουργός

Δεν με νοιάζει, δεν ξέρω αν το θέλω
μ' αφού γλύτωσα κι απ' τον Βενιζέλο
μου το είπε η μαμά μου
έχει έρθει η σειρά μου
να οδηγήσω κι εγώ το... αυτό τέλος πάντων

Ψηφίστε με να κάνω πολλά
ξεχάστε με μιας τα παλιά
θα αλλάξω τα πάντα
θα χωρίσω την Άντα
και θα βγάλω και πάλι μαλλιά

Αν θέλετε ν' αλλάξει ο τόπος
αν έφτασε στο χτένι ο κόμπος
ψηφίστε εμένα
και άλλον κανένα
"good bye now, be cool, vote for Giorgos"

(Κάπου εδώ έχει αρχίσει ο εγκέφαλος μου και χύνεται στο πάτωμα... Παρακαλώ ανεχτείτε με)

Είμαι ηγέτης που φέρνει ελπίδα
Στο ΛΑΟ, στο στρατό στην πατρίδα
πολεμώ τους κακούς
τρώω μόνο Αλβανούς
κι ήμουν σφίχτης σαν τον Λεωνίδα

Δεν με νοιάζει αν θα βγω στην βουλή
θέλω μόνο τον Ψινάκη πολύ...
να τον έχω στο κόμμα
-το μυαλό σας στην βρώμα-
Μα είπε όχι, η θεά δεν μπορεί

Έτσι άλλαξα μυαλά ευτυχώς
κι έγινα λίγο πιο προσκετικός
και θα έρθουν αμέσως
ένας φορ κι ένας μέσος
τώρα που έκλεισε ο αμυντικός

Μην ξεχνάτε και τον καταδρομέα
που ναι μάλλον λιγάκι ΑΜΕΑ
δεν φταίει αυτός
που στο Πεύκο μικρός
του μπήκε στον κώλο η σημαία


Αυτά είχα μές στο μυαλό μου
σαν φίλος κι εγώ του οικονόμου
Γιωργάκη και Πλεύρη
για πείτε αλεύρι
θα τα πούμε και φέτος στον δρόμο

Υγ: Η σύγκριση του καταδρομέα με τα άτομα με ειδικές ανάγκες αδικεί σαφώς τα δεύτερα.
(Μου είχε κολλήσει η ομοιοκαταληξία και δεν έφευγε με τίποτα. Δεν σκοπεύω να θίξω καμία από τις δύο μεριές. Εκτός από τον καταδρομέα.)

Υγ:2 Για τον μπουμπούκο δεν είπα τίποτα γιατί τον είδα σήμερα στην Ελληνοφρένεια όπου ο Τζον Κλίζ με την φουστανέλα είχε πέσει στα πόδια του και του έλεγε διάφορα. Και ρε παιδιά σηκώθηκε και έφυγε με ταχύ βήμα λέγοντας τυπικές βλακείες του ελέους. Και θέλω να ξέρω.
Όχι θέλω να ξέρω.
Ένα άτομο που έχει κάνει τόσα και τόσα απλά και μόνο για σόου. Ένα άτομο που έχει πει τόσες και τόσες μαλακίες αβίαστα. Δεν κάθησε να πει δύο καφρίλες και με τον τσολιά, να προβληθεί ρε φίλε, αλλά έβαλε τα πόδια στην πλάτη και έφυγε. Μεγάλε Αποστόλη τα σπας...

Υγ3: Είναι η πρώτη αξιόλογή μου προσπάθεια με limericks. Οι προηγούμενες πήγαν άπατες.

Διακοπές!

Κάθως διάβαζα ένα βράδυ
βυθισμένος στο σκοτάδι
και σ' αλγόριθμους που γράφουν στην οθόνη γραφικά
στο παράθυρο ένας χτύπος
και στη σκέψη μου ένα μήπως
κάποιοι φίλοι είχαν έρθει να με πάρουν μακριά


See you!